Ondanks het feit dat steeds meer gebruik gemaakt wordt van ICT in de zorgsector, ervaren zorgverleners een forse toename van de administratieve taken die hetzij direct, hetzij indirect gerelateerd zijn aan het declaratieproces.

Vooral in die situaties, waarbij de zorgverlener deze taken zelf voor zijn rekening neemt omdat hij/zij niet in de gelegenheid is deze staat is deze uit te besteden, wordt de situatie als problematisch getypeerd. Met name betreffen dit de werkzaamheden rond het vaststellen van de verzekeringsgerechtigdheid en de wijze waarop het declaratieverkeer verloopt.

Het doel van de gewijzigde zorgverzekeringswet per 01-01-06 is meer marktwerking. Dit heeft geleid tot een grotere mate van diversiteit in polisvoorwaarden en verzekeringsdekking.

Er is een merkwaardige situatie ontstaan waarbij de zorgverlener niet rechtstreeks van de cliënt-patiënt verneemt welke aanspraken deze als verzekerde heeft. Een beschreven procedure gaat er van uit dat de zorgverlener deze informatie van de zorgverzekeraar betrekt.

Regelmatig maken nieuwsmedia melding van het feit dat dit proces lang niet altijd naar tevredenheid verloopt. Vooral huisartsen winden zich er over op dat niet op de juistheid van de gegevens kan worden vertrouwd. De verzekerde lijkt buiten spel te staan.